Dylematy realizacji projektów społecznych skierowanych do osób z niepełnsprawnością

 w NAUKA, POLITYKA SPOŁECZNA

10 czerwca 2014 r. miałem przyjemność aktywnie uczestniczyć w IV Konferencji Naukowej pn. “Osoby z niepełnosprawnościami na współczesnym rynku pracy – ku pełnemu uczestnictwu w rynku pracy”, która odbyła się na Uniwersytecie Zielonogorskim. Organizatorami konferencji byli: Uniwersytet Zielonogórski (Instytut Inżynierii Bezpieczeostwa i Nauk o Pracy; Pełnomocnik Rektora UZ ds. Studentów Niepełnosprawnych), Polskie Towarzystwo Profesjologiczne (PTP) oraz Polskie Towarzystwo Ekonomiczne (PTE). Poniżej prezentuję fragmenty swojego referatu pn. “Dylematy realizacji projektów społecznych skierowanych do osób z niepełnsprawnością”.

90% projektów realizowanych od 2007 roku ze środków europejskich przez fundacje i stowarzyszenia dotyczy rozwoju kapitału ludzkiego. To ponad 11 tys. projektów o łącznej wartości niemal 9 mld zł. Jak rozumieć ten kapitał społeczny? Wg myślenia projektowego to rozmaite działania związane z przeciwdziałaniem bezrobociu, szeroko rozumianą edukacją i aktywizacją zawodową. To także zmiany systemowe, jak i pomoc konkretnym grupom beneficjentów, w tym osobom z niepełnosprawnością. Przeciętna wartość projektu wyniosła ponad pół mln zł.

Wybrane wypowiedzi KANDYDATÓW DO PROJEKTÓW

“A proszę mi powiedzieć, czy dostanę jakiś kubek, może notes? Wie pan, w tamtym projekcie dostałam takie coś, mmm, do komputera, dałam córce to sobie wzięła na studia”

“… czemu to stypendium jest tak niskie, przecież to unijne pieniądze, w poprzednm projekcie miałam więcej”

“Jeszcze chciałbym się zapytać czy muszę iść do tej pracy, czy mogę tylko na ten staż? “

“Jak to, obiadu nie będzie (podczas popularnych WUSów, czyli warsztatów umiejętności społecznych?!) No tak, nawet na nas oszczędzacie”

“Czy ja mogę na tym stażu pojechać na turnus, bo wie pani ja mam turnus”

“Ja nie mogę przyjść w przyszłym tygodniu, mam działkę, wie pan, pomidory i inne, ale niech się pan nie martwi, podpiszę listę (obecności) i będzie git”

DIAGNOZA

  • projekty społeczne skierowane do osób z niepełnosprawnością uzależniły BO/uczestników od projektów,
  • brak rzetelnie przeprowadzonych badań pod kątem potrzeb i problemów osób z niepełnosprawnością,
  • wzrost działań pozorujących określone potrzeby – niektóre działania ujęte w projektach realizowane są na siłę,
  • brak ewaluacji ex ante na poziomie gminy, powiatu, miasta czy województwa skutkuje niekiedy realizacją podobnych projektów na tym samym obszarze, skierowanych do większej liczebnie grupy aniżeli realna liczba potencjalnych odbiorców-potrzebujących,
  • oferta szkoleniowa często niedopasowana do potrzeb i oczekiwań BO/uczestników – tzw. “chodzenie na łatwiznę, aby jak najmniej biurokracji”,
  • dyskryminacja niektórych niepełnosprawności, mogących mieć zagrożenie dla realizacji projektu w procesie rekrutacji,
  • handel wskaźnikami pomiędzy organizacjami i wewnątrz organizacji oraz, handel uczestnikami – a w tej sytuacji mamy do czynienia z nieuprawnionym udostępnieniem danych wrażliwych,
  • korporacyjny charakter działań niektórych organizacji,
  • wzmacnianie bierności społecznej.

Wybrane REKOMENDACJE

  • wybiórcza ewaluacja projektów zrealizowanych w I okresie finansowania pod kątem osiągniętego rezultatu dla uczestników,
  • zaangażowanie w budowanie strategii działań na poziomie gminy, powiatu, miasta czy województwa, a teraz, w przypadku 2014-2020 makroregionu,
  • zaangażowanie przedstawicieli sektora pozarządowego w komisje oceniające wnioski, od aktywnego uczestnika samej komisji po obserwatora,
  • lobbowanie na rzecz utworzenia zespołów monitorujących realizację projektów (przedstawiciele administracji + organizacji pozarządowych),
  • działania mające na celu informowanie i wzrost świadomości wśród BO/uczestników nt. możliwości zgłaszania nieprawidłowości w realizacji projektów).

Program konferencji “Osoby z niepełnosprawnościami na współczesnym rynku pracy”

Skontaktuj się ze mną

Odpowiadam w trybie ASAP

Nieczytelne? Zmień tekst. captcha txt